Frå Östanbäcks kloster

P1010009Så står eg på klostertunet med ein kopp kaffi i handa. Klokka er 05.15, og eg er nett komen ut av kyrkja etter to tidebøner. Det er stjerneklart, og månen lyser veg mot gjestehuset. Eg drikk kaffien min mens eg stirer mot himmelen.

Før i tida måtte Gud spele på lag med meg. Han måtte stille opp når eg hadde tid til å be, prate når eg var ferdig og svare på bønene mine slik eg ville. I dag er det eg som møter opp når han er til stades. Det er vel sakramentalt.

P1010014To timar seinare står eg atter på tunet med ein kopp kaffi i neven. Sola er no i ferd med å feste grepet om tretoppane, og morgonskodda på åkrane rundt klosteret skjønar ho lyt vike for varmare tider. Messa og frukosten er unnagjort.

Eg tenkjer enno på klemmen eg fekk av ein av klosterbrørne under fredshelsinga etter nattverden. Den inderlege og oppriktige kjærleiken kvepte meg med sitt grep om mitt flakkande hjarte. Berre Kristus kan elske slik. P1010017

Så nærmar klokka seg ni og det er tidebøn igjen. På nytt blir tankane mine fanga inn av Guds ønskje om å møte meg. Eg lèt drøs vere drøs, tek på meg sko, jakke og hue og traskar ut i den duggfriske morgonen.

Det kan vere lurt ikkje å vere for lenge i eit kloster. Når striden har lagt seg, freden funnen og du kjenner deg heime, er det på tide å pakke sekken. Klosteret er staden for å tenkje ferdig tankar, og late dei vere attende når ein reiser heim. P1010020

Skrifta fortel at den dagen Kristus vart krossfesten var der frå den sjette til den niande timen eit mørke over heile landet. På Östanbäcks kloster er det i desse skjebnetimane stilla som fyller heim og mark. Der er noko i lufta.

Alle kristne burde lese den boka eg sjølv har lese mens eg har vore i Sverige. Kanskje burde eg kjøpe ein bunke og dele ut til alle eg møter, men diverre vil dei nok ikkje forstå. Truleg var ho skriven berre for meg. P1010011

Klokka to er det non-tidebøn. Ein minnast den niande timen og stunda då Meisteren døydde på krossen. Han døydde ikkje for å blidgjere ein sint Gud, men for av eigen fri vilje ofre seg for menneska si frelse. Vi var alle til stades der på krossen.

Eg går meg ein tur i solskinet. Alle mine personlege bøner har ebba ut, for i møte med salmar og kyrkjebøner blir ordforrådet mitt for magert. Mens eg traskar i det flate svenske landskapet, held eg meg til Jesusbøna. P1010031

Halv seks er det Vesper etterfølgt av kveldsmat og Completorium. Desse to tidebønene kjem samstundes som mørkret og månen igjen melder sin interesse for det svenske klosteret. Slik fell roen atter over området og ein klosterdag blir natt.

Og slik har dagane mine gått i klosteret; Herren har «mätta mitt begär med sitt goda».

Advertisements

7 thoughts on “Frå Östanbäcks kloster

  1. Kjære bror! Flott å høre fra Östanbäck! Beskrivelsene dine fører meg tilbake til et sted det er godt å være! Å leve med klosterpuls for noen dager er sunt for kropp og sjel!

  2. Hei!
    Ja, det har vore flott å vere her også. Det har vore ei heilt anna oppleving enn førre gang. Mange nye openberringar og gode samtaler med klosterbrørne.

    Veit du forresten kva barnet seier i den første gråten etter fødselen? Ikkje det? Jau, det seier Herre forbarm deg! 😉

  3. Psaltaren, 103 Psalmen
    4. han som förlossar ditt liv från graven
    och kröner dig med nåd och barmhärtighet,
    5. han som mättar ditt begär med sitt goda,
    så att du bliver ung på nytt såsom en örn.

    Jesaja, 40 Kapitlet,
    31.men de som bida efter HERREN hämta ny kraft,
    de få nya vingfjädrar såsom örnarna.
    Så hasta de åstad utan att uppgivas,
    de färdas framåt utan att bliva trötta.

  4. Så gøy å se at du er i Ôstanbäcks kloster. Også jeg hadde gjort avtale om å være der i begynnelsen av denne måneden, men dessverre måtte jeg gjøre andre ting. Håper du har en god opplevelse og at du deler med deg på bloggen. Pax et bonum.

  5. Jeg fikk plassen til en nordmann som hadde meldt avbud – kanskje det var deg 😉

    Jeg tror faktisk jeg har delt det jeg kan pluss at dn. Ole har skjønt mye i det han skriver (slm. 103)… Mye skjer jo på et kloster, men det er jo gjerne på det mer personlige planet – og det gjorde det med meg også.

    … så unitarer søker seg til kloster også? 😉

  6. Vel, jeg vet ikke hvor vanlig det er at unitarer søker kloster, men vi er ikke ukjente med retrettsteder og bønn og meditasjon. Dessuten har jeg en fortid som katolikk 🙂 Ønsker deg fortsatt godt opphold.

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut / Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut / Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut / Endre )

Google+ photo

Du kommenterer no med Google+-kontoen din. Logg ut / Endre )

Koplar til %s