Advent

 

 

Advent har i vår tid langt på veg blitt ei sekulær nedteljing til jul. Det er ei felle å gå i å gjere kyrkjelivet om til adventskalendar. For ikkje å snakke om til «juleavslutningar». Adventstida er blitt juleavslutningane sin sesong, men desse vekene med så vakre bøner, melodiar og hymner må få lov til å vere eit mål i seg sjølv.

 

For å gripe adventstida sin løyndom, tenk på henne som ei oppstiging mot ein fjelltopp tidleg ein morgon. Idet morgonlyset bryt gjennom, kan vi seie «det var dette det handla om».

 

Advent har mange leietrådar. Liturgisk farge er fasta sin fiolette. Gloria er utelaten i messa. Dette er ein sesong for førebuing, sjølvransaking, oppgjer og fornying av levemåtar, tankar og tradisjonar.

 

Korleis førebur du deg til å ta imot Frelsaren? Miste du bønene dine i julemaset? Drukna dei i juleborda? Treng livet ditt fornying så Gud igjen får førsteplassen? Tok havesykja bort givargleda? Vart karrieren ein konkurrent til kyrkjelivet?

 

Advent er tid til å førebu den store festen. Viktige følgjesveinar er profetane (som Jesaja) som varsla Messias» kome, Jesu mor Maria som bar han i sitt morsliv denne tida og Johannes forgjengaren som brukte si adventstid i øydemarka til å førebu seg på å møte Han. Ein god bruk av adventstida kan vere å gjere desse til sine følgjesveinar gjennom daglege lesingar.

 

Advent er også tid for forsoning. Bruk Kyrkja sitt forsoningssakrament: Skriftemålet. Å bli forsona med både sine næraste og med Gud er ein viktig del av juleførebuingane. Avtale kan gjerast med presten din kva tid som helst. Om du ikkje har oppfylt dine messeplikter, er advent ei god tid til å rette opp det.

 

Advent kan også vere ei vanskeleg tid for dei som er bundne til å vere heime eller sengeliggande. Kvifor ikkje ta med kaffimat og setje av tid til eit besøk og ein samtale?

 

Advent er førebuing til møtet med det som hende i Betlehem for 2000 år sidan. Men også til å møte Han når Guds tid har nådd sitt mål. Over heile adventstida ruvar den urovekkjande personen Johannes forgjengaren. Han forkynner bot og omvending. Han varslar at viktige tema i adventstida er dei fire siste ting: Døden, domen, himmelen og helvetet. Kanskje ikkje akkurat det som mest fremjar tradisjonell julestemning. Men dei høyrer advent til.

 

Kristus kom til denne verda som eit foster i si mors liv. Han var fødd i ein stall og lagd i ei krubbe. Han kjem inn i vår midte dagleg i sitt nærver i si Kyrkja og i hennar sakrament. Og Han skal kome att for å døme levande og døde. Kanskje i den typiske adventstida som sterkare enn andre årstider plar gjere oss travelt opptekne med våre eigne sirklar, er det viktigare enn nokon gong å minne om dette.

 

 

 

fr. Ottar Mikael Myrseth

Advertisements

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut / Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut / Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut / Endre )

Google+ photo

Du kommenterer no med Google+-kontoen din. Logg ut / Endre )

Koplar til %s